May 20, 2024, Monday
२०८१ जेष्ठ ८, मंगलवार

सहरमा पुननिर्माणको रन्को

 पोहोरपरारको भैंचालोले 
 भत्काएको घर र पाली
 यसपालिको बर्खामा पनि
 उही चुहिने त्रिपाल भिरेर
 भग्नावशेषका रूपमा उभिएको छ
 र,
 म आफू त्यहीँ ओत लागेर
 पुननिर्माणको हुङ्कार सुन्दै छु । 
 मेलम्चीले काठमाडौंको तिर्खा
 कहिले मेट्ने हो भनेर
 पल्लाघरे गफ गर्छन् 
 माथ्लोघरको घरका घुरेनमा
 रेल कुदाइदिने आश्वासन पाएकाहरू
 दङ छन् अनि जिल्ल छन् 
 आफ्नो चुहिने झुप्रो टाल्न नसक्ने हामी
 नामर्दका बथान पालेर बसेका
 गाईजात्रेहरूबाट
 शासित छौँ 
 शासक ती मर्दहरू
 आफ्नो पोल्टो भर्दै छन्
 भतेर साहोरेर खर्बको । 
 देशको परिभाषा उधिन्ने क्रममा
 चारैतिरबाट भान्छे लागेका छन् अरे 
 किन हो कुन्नि
 छिमेकीहरू पनि माटो मिचेर
 आफ्नो बनाउदै छन् रे
 कसलाई केको चासो
 देश देख्नेलाई नदुखेपछि
 आफ्नो माटोतिर फर्केर
 आफ्नै मुख र अनुहारमा समेत
 पर्ने गरी थुकेर
 धुजा धुजा च्यात्ने दाउमा हिँडेपछि
 देश कहाँ पाउनु, हेरेर मात्र
 मलाई त देशको परिभाषा लेख्न
 हम्मे हम्मे पर्दै छ 
 किनभने
 म देशभित्रै छु कि छैन भनेर
 आपूmले आफैलाई छाम्नु पर्ने भएपछि ।