February 28, 2024, Wednesday
२०८० फाल्गुन १७, बिहीबार

म, जनता र म

 म एक मनभरि उमङ्ग, दृढ  इच्छाशक्ति,
सपना, निश्चय र निश्वार्थपन बोकेर,
जनताको अनन्त दुख यातना र लाचारीपनको,
सङ्गृहीत फिलिङ्गोका साथ,
अघि बढेको झर्झराउँदो आगो ।
 
म बोलीमा आगो नै ओकल्छु,
यो मेरो नभई जनतासँगै,
पैँचो लिएको आगो हो,
एकतृत, सङ्गृहीत तर परिष्कृत ज्वाला !
 
म यो एकत्रित ज्वाला पुन: जनतातिरै हुर्याउँछु,
हनुमानलाई भित्री शक्तिको आभाष अरूले दिलाए झैँ,
जनता आफ्नो शक्तिको उपभोग गर्छन्,
झुल्सिन्छन् शासकवर्ग,
कोलाहल हाहाकार !
दिशा परिवर्तन गर्दै खन्याउँछन् ती शक्तिपुञ्ज मैतिर,
त्यसै शक्तिपुञ्जबाट शक्ति सञ्चय गरी,
तन झुल्से पनि मन त अपराजेय पो बनेछ ।
 
मेरा शक्तिपुञ्जका अजस्र स्रोत,
जनता जनार्दन,
जनताको माया र शक्ति, मेरो भक्ति,
जनताले सधैँझैँ आफूलाई रित्याउँछन्,
पाँच वर्षका लागि ।
 
यो कस्तो आभाष हो,
शक्तिको अजस्र स्रोत हिजोआज म आफैँ भएको छु,
जनता फिलिङ्गो माग्न मसँगै धाउँछन्,
तर, हिजोको डडेलो सल्केकै छैन,
म बाँडूँ नै के !
त के, सञ्चित शक्ति पुन: जनतालाई बाँडेर,
म रित्तिऊँ ?
अहँ..... हुँदैन, कदापि हुँदैन,
यो सञ्चित शक्ति वितरित भएमा,
जनताका लागि बोल्ने कसले ? काम गर्ने कसले ?
त्यसैले क्षमा गर्नोस् जनताहरू,
तपाईँहरूकै उद्धारका लागि,
मैले तपाईँहरूलाई केही नबाँड्ने,
निश्चय गरेको छु,
हिजोआज जनता पनि म आफैँ भएको छु,
त्यसैले निर्णय पनि म आफैँले गरेको छु ।