म मरेको छैनँ
आकाश हाँसेर बोल्दै
मेरो कात्रो गगन
मैसँग गनगन गर्दै छ।
घाट पखालेको पानी
पग्लेर रगत बन्दा
मलाई बोक्ने काधहरू
उठेर त्यसै नाच्दै छन्।
मेरा पत्थर अस्तुहरू
तातो हिउँ हिमाल जमाउँदै
मसानघाट हिलाम्य पार्दै छन्।
मरेको म त्यही
ब्रह्मनाल घुटुघुटु पिउँदै
सहर, सगर र सडक
हिलाम्मे सपाना सुक्दै
भोलिको डर हेर्दै छु।
किनकि
म अझै मरेको छैनँ
जिउँदो मसान खेलाउँदै छु।
प्रतिकृया दिनुहोस्
शीर्ष समाचार
- दायित्व वाङ्मय प्रतिष्ठानद्वारा स्रष्टा-साधकहरू सम्मानित
- शिक्षाविद् एवं साहित्यकार लक्ष्मण राजवंशीको स्मृतिमा शारदा मरहट्टा सम्मानित
- यात्रा संस्मरण : खरेलथोक पाँचखालदेखि दुप्चेस्वर महादेव नुवाकोटसम्म
- सामाजिक यथार्थवाददेखि समाजवादी यथार्थवादसम्म : विचार गोष्ठी सम्पन्न
- दमक स्रष्टा परिचय कोश
धेरै पढिएको
लेखकको सम्वन्धमा