सोचिरहेँ धेरै बेर…

सोचिरहेँ धेरै बेर केही गर्न सकिएन
धेरै बेरसम्म हेरिरहेँ मनको माया भेटिएन
सम्झनाका दिनहरूको याद साँच्चै मिठा हुन्छन्
त्यही याद आउने ती रुखहरू पनि देखिन्छन् ।

 बुझ्न  खोज्छु त्यो मनका रहरहरू
घर आउन त मन लाग्छ तर के गर्नु रित्ता छन् हातहरू
हेरिरहेको छु मैले कहीँ केही देखिन्छ कि
ल्याइदेऊ पानी पिउनका लागि प्यास मेटिन्छ कि ?

 फर्की आऊँ जस्तो लाग्छ उनकै अँगालामा
रुँदै थिइन् आँशु पुछ्न सकूँ भेटेर एकान्तमा
जाउँला भन्ने सोचेको थिएँ  पिरतीको देशमा
हेरिरहूँ लाग्छ मलाई सधैँ उनको केशमा ।

 मेरो जस्तै उनको पनि मनमा कुरा खेल्छ कि ?
पूर्णिमाको जुन जस्तै उनको मुहार झुल्किन्छ कि ?